Een frozen shoulder begint met pijn in de schouder, die steeds erger wordt. Deze pijn komt door een ontsteking binnenin het gewrichtskapsel (het bindweefsel dat om een gewricht zit). In de loop van enkele weken tot maanden kun je je schouder steeds minder goed bewegen, doordat het gewrichtskapsel verstijft. De schouder raakt als het ware ‘bevroren’. Deze verstijving kan in alle richtingen voorkomen, maar we spreken pas over een frozen shoulder als je in ten minste drie richtingen minder goed kunt bewegen.

Soms ontstaat een frozen shoulder na een val of operatie, maar vaak is er geen duidelijke oorzaak aan te wijzen. Bij diabetes mellitus, schildklieraandoeningen, epilepsie, de ziekte van Dupuytren, hart- en longaandoeningen of de ziekte van Parkinson komt een frozen shoulder wat vaker voor. Uit recent onderzoek blijkt dat ook langdurige stress een belangrijke rol kan spelen.

De klachten van een frozen shoulder 

Bij een frozen shoulder zie je vrijwel altijd drie fasen.

• De bevriezing en verstijvende fase

  
  

  Deze fase duurt enkele weken tot gemiddeld negen maanden. De pijn in de schouder wordt langzaam erger en kan als zeer hevig worden ervaren. De pijn kan uitstralen tot in de bovenarm en zelfs de onderarm. Aan- en uitkleden, iets uit een hoge kast pakken en autorijden is pijnlijk en kan hevige pijnscheuten geven. Je hebt ook pijn in rust, dus als je niets doet, en zelfs ’s nachts. De bovenrug en nek kunnen eveneens pijn gaan doen. Je schouder wordt steeds stijver. In deze fase is het niet verstandig om je schouder te forceren. Te agressief oefenen kan juist tot meer pijn leiden.

• De bevroren fase

  
  

  Deze fase duurt gemiddeld vier tot negen maanden. De pijn in de schouder neemt langzaam af, maar de stijfheid blijft. Je kunt geleidelijk intensiever gaan oefenen.

• De ontdooiende fase

  
  

  Deze fase duurt gemiddeld vier tot twaalf maanden. De pijn verdwijnt volledig en de beweeglijkheid komt langzaam terug tot (nagenoeg) normaal.

De behandeling van een frozen shoulder

Een frozen shoulder gaat meestal vanzelf over, maar dit kan wel heel lang duren: tussen de tien maanden tot meer dan drie jaar. Om dit proces zo voorspoedig mogelijk te laten verlopen, is deskundige begeleiding van de fysiotherapeut belangrijk. Samen met je fysiotherapeut kun je achterhalen of er factoren zijn die het herstel belemmeren en daar een oplossing voor zoeken. Als je pijnstillers wilt gebruiken, bespreek dit dan eerst met je huisarts.

(bron: defysiotherapeut.com)